In memoriam Bob van der Werf

Begin deze week bereikte mij het droeve bericht van Bob’s overlijden. Voor Corona, zag je elkaar regelmatig en dan wisselde je wederwaardigheden uit. Nu met Corona kan het zijn dat je elkaar langere tijd niet ziet, en zo kwam het overlijden van Bob van der Werf min of meer als een verrassing voor velen.

Hij was regelmatig aanwezig bij de tennisclub, bij het rackettrekken, bij vergaderingen en bij evenementen. De laatst tijd tenniste hij op de donderdagochtend met een vast team leeftijdsgenoten. Als tennisser blonk hij uit in een venijnige krachtige slag vanuit de pols. Met die slag wist hij menig tegenstander te overrompelen want het was onduidelijk waar de bal zou komen. Soms dacht ik dat dat voor hem ook wel eens een verrassing was.

Hij was op zijn latere leeftijd ook zeer bezig met fitness, misschien wel in de hoop ooit het 80+ toernooi te winnen. Maar los van het competitie element had hij ook veel plezier in het spel.

Bij de sociale bijeenkomsten, waaronder de koffie na het spelen, de vergaderingen en bijeenkomsten op de TCLH, kwam hij altijd bescheiden maar zeer doordacht en wel ingelicht over. Hij had een soort terloopse onderkoelde humor die je wel aan het denken zette. Vooral over kernenergie, zijn vakgebied, had hij duidelijke standpunten. 

Zijn kleinkinderen waren een groot plezier voor hem. Eens zag ik een elektrische “speelgoed” auto die hij voor ze had gekocht. Zo groot, hij kon er bijna zelf in rijden. Later kreeg hij belangstelling voor koken. Wie weet had hij de beste 80+ tennisser, energie deskundige en kok kunnen worden, toegejuicht door zijn gezin en kleinkinderen.

Voor nu zeg ik: Vaarwel Bob je hebt je leven zorgvuldig geleefd en je einde, onder dwingende gezondheidsomstandigheden, zorgvuldig gekozen.

Wij wensen Yvonne, Erik en Mark, de kleinkinderen en verdere familie veel sterkte toe.

Ernst de Bruyn

en mede namens veel andere leden van de club

 

Nieuws Overzicht